Dato SN. K. Alagusundaram Chettiar

Father’s Name: Nagappa chettiar

Family/House Name: Chatrathar veedu

Hometown: Kandramanikam

Kovil & Pirivu: Pilliayarpatti

Education: ACSM (Associate of Camborne School of Mines),UK

Spouse Name: Valliammai

Birth Hometown: Pallathur

E-mail ID: nalagusundaram@yahoo.com

Business: Mining, Real estate & Property development

Company name & Address: A.VB Pvt Ltd, Alor Star, Kedah, Malaysia

No. of Employees: 35 Employees

Awards/Recognition: Dato and Justice of Peace (Kedah state)

அதிசயிக்க வைக்கும் அழகு சுந்தரம்

நம் உடம்பு எத்தனை கே.ஜி வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம். ஆனா, மனசு எப்பவுமே எல்.கே.ஜி-யாகவே இருக்க வேண்டும்’ என்பதை அழகு சுந்தரத்திடம் இருந்து கற்றுக் கொள்ளலாம்.

மலேஷியாவுக்குப் பிழைக்கச் சென்று நம்மவர்களில் 95 % பேர் சம்பாதித்தது போதும் என்ற திருப்தியுடனோ, சம்பாதித்தவரை போதும் என்ற பயத்துடனோ இந்தியா திரும்பி விட்டனர். ஆனால், இன்றும் அந்நாட்டிலேயே காலூன்றி தொழில் செய்யும் மிகச் சிலரில் அழகு சுந்தரம் குடும்பமும் ஒன்று.

ரப்பர் எஸ்டேட், சுரங்கத் தொழில், கட்டுமானத் தொழில் என்று கால மாற்றத்துக்கு ஏற்ப தனது குடும்பத் தொழிலை விரிவாக்கம் செய்தவர் இவர். மலேஷிய அரசாங்கத்தின் மிக உயரிய கவுரமான ‘டத்தோ’ விருது பெற்ற நகரத்தார்.

‘சொந்த ஊரில் விலைபோக முடியாமல் பலர் நொந்து நுரைதள்ளிக் கொண்டிருக்க, வெளிநாட்டில் எப்படி இப்படி ஒரு சாதனை..?’ என்று கேட்டதும் புன்னகைக்கிறார். அழகு சுந்தரத்தின் சிரிப்பு, பார்த்தவுடன் பிடித்துப் போகும் நட்புணர்வு மிக்கது. குழந்தையின் குதூகலத்துடன் பதில் அளிக்கிறார்.

‘‘நாங்க இருக்கிறது, மலேஷியாவோட கேடார் மாகாணத்தில். மலேஷியாவைப் பொறுத்தவரை, 1860 முதலே நகரத்தார் தொழில் செய்ய வர ஆரம்பித்தனர். எங்கப்பச்சி, தன்னோட 27-வது வயசிலே, (1927) மலேஷியா வந்தார். பிறந்தது கண்டரமாணிக்கமா இருந்தாலும், அப்பவே டிகிரி படிச்சவங்க. கொஞ்ச நாள் சிலோனில் இருந்தார். நல்ல மொழி வளம் அவருக்கு உண்டு. பல மொழிகள் பேசுவாங்க. மலேஷியா வந்து, லேவாதேவி தொழில் செய்யத் துவங்கினார். பிறகு, ரியல் எஸ்டேட் தொழிலில் ஆர்வம் ஏற்பட, ரப்பர் தோட்டம் ஒன்றை வாங்கினார். மலேஷியாவைப் பொறுத்தவரை, அங்கே குடியுரிமை பெற்ற எவரும் எவ்வளவு சொத்து வேண்டுமானாலும் வாங்கிக் கொள்ளலாம்.

அதேபோன்று, பூமிக்கு அடியில் இருக்கும் வளம் அனைத்தும் உரிமையாளருக்கே சொந்தம் என்பதும் அந்நாட்டு சட்டம். அதைப் பயன்படுத்தி தோட்டத் தொழில்லை சிறப்பாக நடத்தினார் அப்பச்சி.

பள்ளிப் படிப்பில் வருட விடுமுறை என்பது டிசம்பர் மாதம் கிடைக்கும். 5 வார விடுமுறையில் ஒரு வாரம் சுற்றுலா… 4 வாரங்கள் எஸ்டேட்டில் இருந்து தொழில் கற்க வேண்டும் என்பது உத்தரவு. தொழிலாளர்கள் மற்றும் ஊழியர்களுடன் இருந்து வேலை கற்க வேண்டும். காலை 6 மணிக்கு காபி சாப்பிட்டுவிட்டு, தோட்டத்துக்குச் சென்றால், ஊழியர்கள் கிளம்பும் நேரம் வரை அங்கேயே இருப்பேன். முதலாளி மகன் என்ற சலுகை எல்லாம் கிடைக்காது. உழைத்துத்தான் தொழில் கற்க வேண்டும் என்பது கட்டுப்பாடு. தொழிலின் அனைத்து மட்டங்களிலும் இருந்து எங்கே என்ன மாதிரி பணிகள் நடக்கின்றன என்பதை நான் ஆர்வமுடன் தெரிந்து கொள்ளும் வாய்ப்பு அதில் கிடைத்தது.

தனது 55-வது வயது வரை ரப்பர் தொழில் செய்து வந்தார் அப்பச்சி. இன்று உலகம் முழுக்கவே வழக்கொழிந்து வரும் ரப்பர் தொழில் நசிவடைய ஆரம்பித்த நேரம் அது. ரப்பருக்கு மாற்றாக பல்வகைப் பொருட்களின் வரவுகள் இருப்பதை, ரப்பரை எடுக்க ஆகும் செலவுகளால், அப்பொருளை வாங்ககுவோர் எண்ணிக்கை குறைவதையும் சரியாக அடையாளம் கண்டார் அப்பச்சி. இத்தொழிலை விட்டு, அடுத்த கட்டத்துக்கு மாறுவதே புத்திசாலித்தனம் என்று முடிவெடுத்தார்.

‘நமது தொழிலில் கோலோச்ச வேண்டுமென்றால், சுரங்கப் பணிகள் குறித்த படிப்பு அவசியம்‘ என்று அப்பச்சி என்னை வெளிநாட்டுக்கு அனுப்பி வைத்தார்கள். படித்து வந்தேன். சுரங்கம் குறித்து சர்வதேச அறிவோடு நான் தொழிலுக்கு வந்தபிறகு, எங்கள் வியாபாரம் ராக்கெட் வேகமெடுத்தது…’’ என்று தனது தொழிலின் பின்னணி குறித்து விளக்கினார் அழகு சுந்தரம். இவர்கள் வெட்டியெடுத்தது, டின் (TIN) எனப்படும் உலோகம். இதற்கு உலக அளவில் பெரும் தேவை இருக்கிறது.

மலேஷியா டின் வளம் மிக்க நாடு என்பதைக் கண்டறிந்து, அதற்காகவே, மலேஷியாவுக்கு வந்தனர் பிரிட்டிஷார். காரணம், டின் எல்லா நாடுகளிலும் எளிதாகக் கிடைப்பதில்லை. ஸ்வீடன் மற்றும் ஆப்பிரிக்க நாடுகளில் இரண்டாயிரம் மீட்டர் ஆழத்தில் கிடைக்கும் டின், மலேஷியாவில் 60 அடி ஆழத்திலிருந்தே டின் கிடைக்கும். எடை குறைவாக இருக்க வேண்டும். கண்கவரும் அழகியலோடும், வலுவானதாகவும் இருக்க வேண்டும் என்ற தேவை எங்கெல்லாம் இருக்கிறதோ, அங்கெல்லாம் டின் மற்றும் அதனுடன் கிடைக்கும் உபபொருட்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

‘‘அப்போது, எங்கள் தோட்டத்தில் டின் வளம் இருக்கிறதா என சோதித்தோம். நிலத்தாய் எங்களைக் கைவிடவில்லை. 170 ஏக்கரில் டன் டன்னாக கிடைத்தது, டின். மேலும் பல கனிமங்களும் எங்கள் பூமியில் கிடைத்தன. இந்த வளங்களை பத்து, பத்து ஏக்கர்களாக வெட்டியெடுத்தோம். இரண்டாம் சுரங்கம் தோண்டப்படும்போது வெளியேற்றப்படும் மண்ணை, முதல் சுரங்கத்தை அடைக்கப் பயன்படுத்தினோம். அந்த இடத்தில் ரப்பர் விவசாயம் செய்யப் பயன்படுத்த முடிந்தது.

எல்லாவற்றையும் மக்கச் செய்து அழித்துவிடும் மண், விதையை மட்டும் உயிர்ப்பிக்கச் செய்வதுதான் இயற்கையின் மிகப்பெரிய ஆச்சர்யங்களில் ஒன்று. சுழற்சி முறையில் நடத்தப்பட்ட அது ஒரு வித்தியாசமான தொழில்…’’ என்று தமது தொழில் பற்றித் தெரிவித்தார் அழகு சுந்தரம்.

எத்தனை சிரமப்பட்டோம் என்பதை வெற்றி பெற்ற பின் சொன்னால்தான் காது கொடுத்துக் கேட்கிறார்கள். கேட்பதற்கு எளிதுபோல இருந்தாலும், இதனை செயல்படுத்துவதில் ஏராளமான சவால்களும் இருந்துள்ளன. கிடைக்கும் லாபம், பெரும்பாலும் கூலியாகவே சென்றுவிடும். சுரங்கத்தின் அடியில் விஷ வாயு தாக்குதல், மண்சரிவால் உயிரிழப்பு அபாயம் இருந்தது. மழை நேரத்தில் தொழில் சுத்தமாக முடங்கிப் போகும். கனிம வளம் என்பது மண்ணோடு இணைந்து இருப்பதால், அவற்றைச் சுத்தம் செய்யும் செலவும் ஏராளம். இவை தொழிலின் உள் பிரச்னை என்றால், அரசாங்க வரிகளின் சுமை, உலோக வளம் என்பது ஒரு கட்டத்தில் தீர்ந்து போகும் என்ற பூகோள உண்மை… இவை வெளிப்புற சவால்கள். இவற்றையெல்லாம் தாண்டி இத்தொழிலை, கால மாற்றத்துக்கு ஏற்ப, புதிய தொழில்நுட்பத்தை அறிமுகம் செய்து சாமர்த்தியமாக நகர்த்தி உள்ளனர்.

அப்பா காலத்துத் தொழிலைச் செய்யும் மகன்களுக்கு இருக்கும் சவாலே, பதினாறடி பாய்ந்து தன்னை நிரூபிக்க வேண்டிய அவசியம்தான். அதனை அழகுறச் செய்திருக்கிறார் அழகு சுந்தரம்.

‘‘1939-ல் யுத்தம் வருமுன்பு, 500 பேர் வரை நகரத்தார் இங்கே இருந்தார்கள். யுத்தம் வந்தால், அத்தனையும் போய்விடும்.. உயிர் பிழைத்தால் போதும் என்று இருந்த சொத்துகளை வந்த விலைக்கு விற்றுவிட்டு, நகரத்தார் உள்ளிட்ட பலர் தாயகம் திரும்பி விட்டனர். ஆனால், எங்களுக்கு அந்த பயம் ஏற்படவில்லை. காரணம், இந்தியரான சுபாஷ் சந்திரபோஸ், மலேஷியாவில் தனது அமைப்பை வேரூன்றி வைத்திருந்தார். அந்நாடு ஜப்பானுடன் நட்பில் இருந்த காலகட்டம் அது. அப்படி இருக்கும்போது, மலேஷியா மேல் ஜப்பான் எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்காது என்பது பலருக்குப் புரியவில்லை. பயத்தில் இடங்களை விற்றவர்கள், தொழிலையும், பொருளையும் இழந்தனர்’’ என்று வரலாற்று ஞாபகங்களுக்குள் செல்கிறார்.

இந்த நிலையில், சுரங்கத் தொழிலில் கனிம வள வருமானம் குறைய ஆரம்பித்தது. காரணம், இயற்கைத் தாய், தன்னிடம் இருந்தவரை கொடுத்து விட்ட நிலையில், எடுப்பதற்கு ஏதுமில்லை என்றானது. மாற்றத்தின் ஒருகட்டமாக, எந்தத் தொழிலுக்கான தேவை மலேஷியாவில் இருக்கிறது என்று பார்த்தபோது, மனிதர்களின் பெருக்கமும், அதன் காரணமாக எழுந்த வீடுகளுக்கான தட்டுப்பாடும் இவருக்குத் தெரிய வந்திருக்கிறது. பக்கத்து வீட்டுக் காலணிகள் பழக்கமான அளவுக்குக்கூட அம்மனிதர்கள் பழக்கமாகவில்லை என்பது அபார்ட்மென்ட் மொழி. அழகுசுந்தரம் இப்போது அதில்தான் பிஸி.

‘‘அலோஸ்டரில் நான் வீடுகள் கட்டி இருக்கிறேன். எல்லாமே குடியிருப்புகள். அருகிலேயே வணிகக் கட்டிடம் கட்டி விற்றுள்ளோம். எனினும், அடுக்குமாடி வீடுகளுக்கே இப்போதுமவுசு என்பதால், அபார்ட்மென்ட்கள் கட்டி வருகிறோம். இன்றைய காலகட்டத்தில் பெரும்பாலான இளைஞர்கள் அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளையே விரும்புகின்றனர். சிறிய தொகையில் சொந்த வீடு

என்பது ஒருபக்கம். இருவருமே வேலைக்குப் போவதால், பிள்ளைகள் பாதுகாப்புக்கு அடுக்கு மாடிக் குடியிருப்புகளே சிறந்தவையாக அவர்களுக்குத் தெரிகிறது. வயதாகும் காலத்தில் இருக்கும் வீட்டை விற்றுவிட்டு தனி வீடு கட்டிக் குடியேறி அமைதியாக வாழ விரும்புகின்றனர்.

எல்லாத் தொழில்கள் போலவே இதிலும் நவீன கால மாற்றங்கள் வந்துவிட்டன. முன்பு அடுப்படி பின்னால் இருக்கும். ஆனால், இன்று அடுக்களையை மையமாக வைத்து வீடுகள் கட்டப்படுகின்றன. அருகிலேயே டைனிங், ஹாலில் ஒரு கண்காணிப்பு இருந்தால் டி.வி பார்க்க வசதியாக இருக்கும்… பாதுகாப்பு காரணங்களுக்கான வாசலும், படுக்கையறையும் கண்ணில் பட ஏதுவாக இருக்கும் என்றெல்லாம் சிந்திக்கும்போது, கிச்சன் நடு ஹாலுக்கு வந்துவிட்டது. கார் பார்க்கிங் இல்லாமல் வீடுகள் கட்டப்பட்ட காலம் ஒன்றுண்டு. இன்று, ஒன்றுக்கு இரண்டாக கார் பார்க்கிங் தேவைப்படுகிறது. ஒரு படுக்கையறைக்கு ஒரு டாய்லெட் தேவைப்படுகிறது…’’ என்று மக்களின் ரசனை மாற்றத்துக்கு ஏற்ப வீடுகள் கட்டித் தருவதை ஆர்வத்தோடு கூறுகிறார். இவரது மகன் பாலசுப்பிரமணியன், பினாங்கில் 40 வீடுகளைத் தனிக் குடியிருப்புகளாக அமைத்து வருகிறார்.

“இது எவரும் இறங்கிவிடும் வாய்ப்புள்ள தொழிலாக இருந்தாலும், நம்மிடம் ஏன் வாங்க வேண்டும் என்பதற்கு சில காரணங்களை நாம் உருவாக்குவதே நமக்கான வெற்றி! அதைத்தான் நாங்கள் செய்தோம். ‘வாடிக்கையாளர்கள் பார்க்கவா போகிறார்கள்..?’ என்று எப்போதுமே செயல்பட்டதில்லை. பீம் எனப்படும் கான்க்ரீட் தூண்கள் அமைப்பதிலும், அடித்தளம் அமைப்பதிலும் மிச்சம் பிடிக்க வேண்டும் என்று எப்போதுமே நாங்கள் எண்ணுவதே இல்லை. செங்கல்லின் பலம் எப்படி இருந்தாலும் அது பெரும் பிரச்னையாகப் போவடதில்லை. ஆனால், கட்டடத்தின் பலமே ரொம்ப முக்கியம்…’’ என்று தமது வெற்றி ரகசியம் சொன்ன அழகுசுந்தரம், தமது தொலைநோக்கு வியாபாரம் காரணமாக உள்ளூரில் பலரது நற்பெயரையும் ஈட்டி உள்ளார். 73 வயதாகிற அழகு சுந்தரம், மன்னர் சுல்தான் அவர்களால், ‘ஜஸ்டிஸ் ஆஃப் தி பீஸ் (PEACE)’ பட்டமும் பெற்றுள்ளார்.

இளைஞர்களின் தொழில் ஆர்வம்குறித்த பேச்சு வந்தது. அவர்களுக்கான ஆலோசனைகளைச் சொன்னார் அழகு சுந்தரம்.

‘‘எந்தத் தொழிலைச் செய்தாலும் அதனை ஆழமாகச் செய்ய வேண்டும். தொழிலை வளர்த்தெடுக்க பி.ஹெச்.டி படித்திருக்க வேண்டும் என்ற அவசியமில்லை. பென்சில் தயாரிப்பில் ஈடுபட்டாலும்கூட அதுபற்றிய முழுமையான அறிவு தேவை.

குடும்பத்தாரின் நம்பிக்கையைப் பெறுவது மிகமிக அவசியம். தமது திறமையை அவர்களுக்குப் புரியவைக்க வேண்டும். அப்போதுதான் அனுமதி கிடைக்கும்.

தொழில் செய்வதில் விடாமுயற்சி தேவை. குறுகிய ஆதாயத்தில் கவனம் செலுத்தக்கூடாது.

வேலையில் வளர்ச்சி சிறிய அளவிலானது. தொழிலே பெரும் வளர்ச்சிகளைத் தரும் என்பதை அடுத்தவர் வாழ்க்கையிலிருந்து உணருங்கள்.

40 வருடங்கள் முன்பு வங்கிப் பணிகளுக்கு இருந்த ஆர்வம், இப்போது ஐ.டி தொழில் பக்கம் மாறியுள்ளது. இந்தக் கால மாற்றத்தைக் கண்காணித்துத் தொழில் செய்யும் திறன் வேண்டும்.

நகரத்தார் நிறைய இடம் வாங்குகின்றனர். முதலீடாக உள்ள அந்த இடத்தை அப்படியே விற்காமல், கட்டிடமாக கட்டி விற்றால் அதில் நிறைய லாபம் உண்டு. இதனை நிறைய பேர் உணருவதில்லை.

நாம் காலம்காலமாக புழங்கிச் சம்பாதித்த தொழிலாகவே இருந்தாலும், காலாவதி ஆகப் போகிறது என்று தெரிந்தபின், அதை விடாமல் பிடித்துக் கொண்டிருக்கக் கூடாது. தொழிலை விட்டு விலகும் மனத் தைரியம் மிக முக்கியம்…

தொழில்துறை எதிர்காலம் என்பது ஐ.டி துறையில்தான் இருக்கிறது. கியர் இல்லாத காரைக் கண்டுபிடித்துவிட்ட நாம், அடுத்தகட்டமாக செல்லும் இடத்தை செல்போனில் பதிவு செய்தால், அங்கே கொண்டு சென்று விடும்

காலத்தை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கிறோம். மனிதர்களின் தேவையை எளிமையாக்கும் எந்தத் துறைக் கண்டுபிடிப்பும் காசாகும் காலமிது.

இன்னொரு கோணத்தில், வானியல் ஆய்வுகளில் வளர்ச்சி இருக்கும். பூமியைத் தாண்டி, பிரபஞ்சத்தின் பிற கிரகங்களை நோக்கி உலகின் கவனம் திரும்பும் என்பது என் கணிப்பு…’’ என்கிறார் அழகுசுந்தரம்.

பொறுத்தார் பூமியாள்வார் என்பார்கள். அப்படிப் பொறுமையைக் கடைபிடித்து, மலேஷியாவில் தங்கி, அந்த பூமியை ஆண்டு அனுபவித்து, மேலும் மேலும் சம்பாதிக்கும் வித்தை தெரிந்தவர் அழகு சுந்தரம்.

பேட்டி, கட்டுரை : எஸ்.பி.அண்ணாமலை