K S Kasi

Father’s Name: Late. K. Chockalingam

Family/House Name: M P House

Hometown: Nemathanpatti

Kovil & Pirivu: Vairavan Kovil / Theiyanaar Pirivu

Education: Under graduate

Spouse Name: K. Adaikkammai

Birth Hometown: Rayavaram

Address in India: 1B Chert Chateau, W800 Park Road, Anna Nagar West Extension, Chennai 600 101.

E-mail ID: kasi@ktex.in

Website: www.ktex.in

Business: Manufacturer of Industrial Fabrics

No. of Employees: 50 Employees

Awards/Membership:

  • Best Non-resident footwear -2015 (By Indian Shoe Federation)

  • Finalist in IBCN 2015 for Business Entrepreneurship Awards

  • Vice-Chairman, Indian footwear components manufacturing association

துணிச்சலின் தூயபெயர் காசி…

இலையில் ஊற்றப்படும் ரசம், எந்தப் பக்கம் செல்லும் என்பது, பரமாத்மாவும் அறியாத ரகசியம். வாழ்க்கையும் அப்படி சுவாரஸ்யமான ஒன்றுதான் என்பதற்கான உதாரணம்தான் கே.எஸ்.காசி. சென்னை அண்ணாநகரில் சொகுசான அடுக்குமாடி குடியிருப்பில் இருக்கிற காசி, ரஜினியின் பண்ணை வீடு அமைந்துள்ள கேளம்பாக்கத்திலும், ஆயத்த ஆடை நகரான திருப்பூரிலும் தனது தொழிற்சாலைகளை அமைத்துள்ளார்.

நடக்கும்போதும், காரில் செல்லும்போதும் நமக்குக் கிடைக்கும் மெத் மெத்தென்ற சொகுசு, ஒருவேளை காசியின் தயாரிப்பாகவும் இருக்கலாம். இந்தியாவிலேயே விரல் விட்டு எண்ணக்கூடியவர்கள் மட்டுமே செய்யும் இண்டஸ்ட்ரியல், ஆட்டோமொபைல் ஃபேப்ரிக் மேக்கிங்கில் இருக்கிறார் நம்மவர் காசி. இவரது தயாரிப்புகள் ஷூக்களின் உள்புறத்திலும், காரின் மேற்கூரைகளிலும் ஒட்டப்படுகின்றன. பார்வைக்கு கம்பீரத்தையும், அனுபவிக்கும்போது மெத்தென்ற மிருதுத் தன்மையும் தரும் தயாரிப்பு என்பதால், மிகுந்த கவனத்துடன் நுணுக்கமாகச் செய்ய வேண்டிய தொழில் இது.

‘‘அண்ணன்கள் இருவருக்கும் எனக்கும் வயது வித்தியாசம் அதிகம். நான் கல்லூரியில் பி.எஸ்சி கணிதம் படிக்கும் காலத்தில் அவர்கள் தொழிற்துறை பேக்கேஜிங் பொருட்களைத் தயாரிக்கும் தொழில் செய்ய ஆரம்பித்து விட்டனர். இருவரும் இணைந்து செயல்பட்ட ஃபேக்டரிக்கு நான் அடிக்கடி செல்வதுண்டு. இதனாலேயே எனக்கும் தொழில் ஆர்வம் வந்தது. ஆரம்பத்தில் 2 ஆண்டுகள் அவர்களுடன் இருந்தேன்.

அப்போது, ஃபேப்ரிக் லைனிங் துறையில் பெருமளவு உற்பத்தி செய்துவந்த ஒரு பெரிய தயாரிப்பு நிறுவனம், தென்னிந்தியா முழுக்க தயாரிப்புகளை சந்தைப்படுத்த டீலரைத் தேடிக் கொண்டிருந்தது. நான், மார்க்கெட்டிங் செய்வது எனத் தீர்மானித்து அப்பாவிடம் வாங்கிய 50 ஆயிரம் ரூபாயைக் கொண்டு தொழில் தொடங்கினேன். இது நேரடியாக வாடிக்கையாளர்களைச் சந்திக்கும் வகையான மார்க்கெட்டிங்.

அந்த சமயத்தில் இந்தியாவின் காலணி மற்றும் ஷூ தயாரிப்பான ஃபுட்வேர் மார்க்கெட், தென்னிந்தியாவில் 60 % அளவுக்கு இருந்தது. அதனைச் சரியாகக் கண்டறித்து வாடிக்கையாளர்களிடம் வேகமாக ஆர்டர்கள் எடுத்து அனுப்பினோம். ஒரு கட்டத்தில் நாங்கள் அனுப்பிய ஆர்டர்களுக்குப் பொருள் உற்பத்தி செய்யும் திறமையுடன் அந்த தயாரிப்பு நிறுவனம் இல்லை… கை நிறைய ஆர்டர்… கை மாற்றி விட்டால் காசு கொட்டும்… ஆனால், எங்களுக்கு சப்ளை செய்த நிறுவனம், நிர்வாகக் குளறுபடிகள் காரணமாக உற்பத்தி தடைபட்டு, விற்பனையில் பின்னடைவைச் சந்தித்துக் கொண்டிருந்தது. எங்களுக்கோ ஏக பிரஷர்.

சுமார் ஒரு கோடி ரூபாய்க்கான ஆர்டர் கையில் இருந்தது. அந்த ஆர்டர்களுக்கான பொருட்களை வேறு யாரிடமாவது வாங்குவது என்பது தொழில் தர்மம் இல்லை என்பது ஒருபக்கம்… தயாரிப்பு நிறுவனத்தை மட்டுமே நம்பி இருந்தால், வாடிக்கையாளருக்குப் பதில் சொல்ல முடியாது என்ற தவிப்பு மறுபக்கம்… இந்த நிலையில், துணிச்சலாக ஒரு முடிவெடுத்தேன். கையில் இருக்கும் ஆர்டர்களுக்கான பொருட்களை நாமே தயாரித்தால் என்ன..? என்பதுதான் அந்த முடிவு.

வேறொருவரிடம் வாங்கி விற்கும்போது, 10 முதல் 15 % லாபம் கிடைக்கிறது. இதை நாமே தயாரித்தால்..? வாவ்… என்னவொரு வாய்ப்பு..? என்று தைரியமாக களத்தில் இறங்கினேன்’’ என்று தாம் உற்பத்தியாளராக மாறிய கதையைச் சொன்னார் காசி.

ஒரு முடிவை எடுப்பதும், கால்குலேட்டர் தட்டி லாபக் கணக்கை கனவில் சுவைப்பதும், வெகு சுலபம். ஆனால், யதார்த்தம் வேறு விதமான கணக்கோடுதான் எப்போதுமே காத்திருக்கும். அது காசிக்கும் நடந்தது.

‘‘தொழில் தொடங்கி முதல் மூன்று வருஷம், பயங்கர போராட்டம். அப்படி இப்படின்னு சொல்ல முடியாது. தயாரிப்பு நிறுவனத்தால் அளிக்க முடிந்த சொற்ப சரக்கை விற்று வரும் வருமானத்தை எல்லாம் புதிய தொழிலில் போட்டுக் கொண்டே இருந்தோம். நாங்கள் உற்பத்தி செய்த சரக்குகள் எதிர்பார்த்த தரத்தில் வராமல் தண்ணி காட்டின. இந்தக் காலத்தைப்போல அப்போது கம்ப்யூட்டர் உதவியுடன் டிசைன்களைக் காட்டும் வசதி இல்லை.

எந்தத் தயாரிப்பாக இருந்தாலும், ஒரு சாம்பிள் தயாரித்து, அதை வாடிக்கையாளருக்கு நேரில் காட்டி ஒப்புதல் வாங்க வேண்டும். ஒவ்வொரு சாம்பிளையும் உருவாக்க, நாங்கள் முழு தயாரிப்புக்குத் தேவையான முயற்சிகளை எடுக்க வேண்டி இருக்கும். 10 பொருள் தயாரித்தால், அதில் இரண்டுதான் வெற்றிகரமானதாக இருக்கும். அந்த ஒன்று எது என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள நாங்கள் பல மாதங்கள் உழைத்தோம்.

மூன்று வகை நூல்களைக் கொண்டு, வெவ்வேறு காம்பினேஷனில் நாங்கள் பத்து வகை தயாரிப்புகளைக் காட்டினால், அதில் வாடிக்கையாளருக்கு ஏதோ ஒன்று அல்லது இரண்டுதான் பிடிக்கும். அதைக் கண்டுபிடிக்க எல்லாவற்றையும் தனித்தனியாகத் தயாரித்தளிக்க வேண்டும். ஒரு ஆர்டரை வெற்றிகரமாக செயல்படுத்துவதற்குள் நாங்கள் பட்டபாடு இருக்கிறதே… அப்பப்பா!’’ என்று தலையை உலுக்கிப் பெருமூச்செறிகிறார் காசி.

‘‘தொழில் என்பது விதை போன்றது. விதைத்து, நான்கு நாள் தண்ணீர் ஊற்றினால், பழம் தந்துவிடாது. அதுபோல, இன்று துவங்கிய தொழில் நாளையே வருமானம் தராது என்பதைப் புரிந்து கொண்டு, பொறுமையாக இருந்தேன். 1998 முதல் 2002 வரை உற்பத்தித் துறையில் எத்தனை பிரச்னைகள் இருந்தன என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. எங்கள் தயாரிப்பாளரின் திண்டாட்டம் எதில் இருந்தது என்பதை அனுபவப்பூர்வமாகப் புரிந்து கொண்டேன். எங்களுக்கு சப்ளை செய்த தயாரிப்பு நிறுவனம் எதிலெல்லாம் தவறு செய்தார்கள் என்பதைப் பட்டியலிட்டு, அவையெல்லாம் நம் தயாரிப்பில் இல்லாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்தேன்.

அந்த தயாரிப்பு நிறுவனம், என்னைத் தொழில் தொடங்க வைப்பதற்காக, என் வாழ்க்கையில் குறுக்கிட்டதோ என்றுகூட நான் பலநாள் யோசித்தது உண்டு. தெய்வம் நேரில் வந்ததோ..? என்றுகூட நினைப்பேன்.

எடுத்த தொழிலில் வெற்றியடைய என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதிலேயே என் எண்ணமெல்லாம் இருந்தது. அந்தக் காலகட்டத்தில், எனக்கு மனசு முழுக்க நம்பிக்கையும், மனைவி அடைக்கம்மையின் நிர்வாகக் கவனிப்பு ஊக்கமும், கூட்டுக் குடும்ப உதவியும் பெரிய அளவில் இருந்தது.

‘‘கே டெக்ஸ் என்ற பெயரில் ஆரம்பத்தில் காலணிக்கான உப பொருட்களைத் தயாரித்து அளித்த நாங்கள் பிற்பாடு வாகனத் துறைக்கான ஃபோம்களை உருவாக்குவதிலும் கவனம் செலுத்த ஆரம்பித்தோம். பெரும் வாகனத் தயாரிப்பு நிறுவனங்களை நேரடியாக அணுகவும் தென்னிந்தியாவில் நல்ல வாய்ப்பு இருந்தது. அதுவும் சென்னை ஒரு ஆட்டோமொபைல் உற்பத்தி மையமாக மாறிவிட்டபிறகு அதற்கான வாய்ப்புகள் கிடைத்தன. ஹஷ் பப்பீஸ், கிளார்க்ஸ் உள்ளிட்ட சர்வதேச ஷூ பிராண்ட்கள் எல்லாவற்றிலும் எங்கள் ஃபேப்ரிக் தயாரிப்புகள் இடம்பெற்றுள்ளன. இந்தியாவில் தயாரிக்கப்படும் ஹூண்டாய், ரெனால்ட், நிஸான் கார்களிலும் எங்கள் லைனிங் தயாரிப்புகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

தென்னிந்தியாவில் இதுபோன்ற ஸ்பெஷாலிட்டி லேமினேஷன் தயாரிப்புகள் செய்வோரில் நாங்களே நம்பர் ஒன் என்று சொல்லலாம். இது தொழில்நுட்ப அறிவு அதிகம் தேவைப்படும் துறை. அதுபோக, ஒவ்வொரு வாடிக்கையாளருக்கும் அவர்களது தேவைக்கேற்ப தனித்தனியே தயார் செய்து தரவேண்டி இருக்கும். ஒருவர் ரெண்டாயிரம் மீட்டர் ஃபேப்ரிக் தயாரிப்பைக் கேட்டால், அவருக்கு மட்டுமே தனியாகத் தயார் செய்து தருவோம். இதை தனிநபர் நிறுவனங்களால் செய்ய முடியாது என்பதால், இது தனித்துவ சந்தையாக எங்கள் வசம் இருக்கிறது.

டெக்னாலஜி வளர்ந்துவிட்ட பிறகு, தயாரிப்புகளின் தரம் உலகறிந்து விட்ட பிறகு இன்று நிதானமாகத் தொழில் செய்ய முடிகிறது. கம்ப்யூட்டர் மூலம் பல டிசைன்களை உருவாக்கி, அதனை இருந்த இடத்தில் இருந்தே வாடிக்கையாளருக்கு அனுப்பி ஒப்புதல் பெற முடிகிறது. இதனால், ஆர்டருக்கு ஏற்ப உற்பத்தி செய்யும் அளவுக்கு வளர்ந்து விட்டோம். ஆனால், இந்த இடத்தை அடைய நாங்கள் கடந்து வந்த பாதை கடினத்திலும் கடினம்.

தயாரிப்புத் துறையைப் பொறுத்தவரை, உற்பத்திப் பொருட்களை எவ்வித கணக்கீடோ, எதிர்பார்ப்போ இல்லாமல் தயாரித்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும். தயாரிப்புகளில் ஏதோ ஒன்று, எங்கோ ஒரு உயரத்துக்குக் கொண்டு சென்றுவிடும். ‘பிரமாதம்!’ என்று நினைப்பது, புஸ்வாணமாகி விடும். ‘என்னமோப் போடா மாதவா!’ என்பதுபோல் அலுப்போடு உருவாக்கும் ஒரு தயாரிப்பு, சூப்பர் ஹிட்டாகி திகைக்க வைக்கும். சினிமா மாதிரிதான் உற்பத்தித் துறையும்!’’ – ஆனந்த அலுப்போடு சொல்கிறார் காசி.

‘‘நூல் பொருட்களை உற்பத்தி செய்யும் நிறுவனங்கள், மூலப் பொருட்கள், சாயம் ஏற்றுவது போன்றவற்றுக்கு திருப்பூரே சிறந்த நகரம். எனவே, அடிப்படை உற்பத்தியை அங்கே செய்து கொள்ளும் நாங்கள், சென்னையில் தரமேற்றும் மையத்தை வைத்திருக்கிறோம். விற்பனைக்கான சிறந்த நகரம் சென்னைதானே!’’ என்று இரட்டை தொழிற்சாலைகள் வைத்திருப்பதன் பின்னணி சொன்னார் காசி.

எல்லாத் தொழிலிலும் ஏதோ ஒரு முக்கிய திருப்பம் இருக்கும். ரன் வேயில் இருந்து உயரப் பறக்கும் விமானத்துக்கான புள்ளியைப் போன்றது அது. காசிக்கும் அப்படி ஒன்று இருந்தது.

‘‘வங்கிக் கடன் என் தொழிலில் பெரும் திருப்புமுனையாக இருந்தது. நான் ஒரு நகரத்தார் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன் என்பதை அறிந்த எனது வங்கி மேலாளர் எங்களை மிக அன்போடு ஆதரித்தார். ‘‘உங்க ஆட்களைப் பத்தி நேக்கு நன்னாத் தெரியும். உங்க வார்த்தையே பெரிய ஷ்யூரிட்டிதான். கையிலே என்ன சொத்து இருக்கோ, அதைக் கொடுங்கோ போறும். நான் தர்றேன் கடன்!’’ என்று அடமானச் சொத்தின் மதிப்பைப் போல ஆறு மடங்கு கடன் அனுமதி கொடுத்து எனது தொழிலை ஆதரித்தார். அவரது நம்பிக்கை, துளியும் சிதைந்துவிடாதபடி நான் அந்தக் கடனை அடைத்தேன். அந்த மேலாளர் இன்று ஓய்வு பெற்றுவிட்டார். அன்று நாங்கள் 25 லட்சம் ரூபாய் கடன் வாங்கினோம். இன்று 25 கோடி ரூபாய் வியாபாரம் செய்யும் நிலையிலும் அந்த வங்கியை விட்டு இன்று வரை விலகவில்லை…’’ நன்றியோடும், நெகிழ்ச்சியோடும் நினைவுகூர்கிறார்.

‘‘சந்தை நிலவரம் எப்படி இருந்தாலும், ‘நீங்கள் திட்டத்தைத் தாருங்கள். கடனை நாங்கள் தருகிறோம் என்று சொல்லும் வங்கியாளர் எப்போதுமே தொழில் தொடங்குவோருக்கு உற்ற நண்பன். அந்த அளவுக்கு வங்கி மேலாளரிடம் நம்பிக்கையை விதைக்க வேண்டியது முக்கியம்!’’ என்கிற காசி, இளம் தொழில் அதிபர்களுக்குச் சொன்ன தகவல் முக்கியமானது.

‘‘பணத்தை எங்கிருந்து வேண்டுமானாலும் புரட்ட முடியும். சொந்தப் பணத்தைப் போட்டால் நாம் இன்று அலுவலகத்துக்குப் போகலாமா… வேண்டாமா..? என்பதை அன்றைய காலையில் தீர்மானித்துக் கொள்ள முடியும். இந்த சுதந்திரம் தொழிலுக்கு முக்கியம்தான். ஆனால், வெளிநபர் பணத்தைத் தொழிலுக்குள் கொண்டு வந்து விட்டால், வங்கியோ, முதலீட்டாளரோ, பங்குதாரரோ… அது எந்த ரூபத்தில் இருந்தாலும் பணம் அளித்தவர்களுக்கு பதில் சொல்லியாக ஆக வேண்டும் என்ற நிர்ப்பந்தம் எழும். அடுத்தவர் கேள்வி கேட்பாரே என்ற தூண்டுதல் உணர்வு, எப்போதுமே தொழிலை முன்னெடுத்துச் செல்ல உதவும் ஊக்க மருந்து!’’ என்று அனுபவரீதியான ஆலோசனை அளித்தார் காசி.

‘எதைச் செய்தாலும் ஒழுங்காகச் செய்ய வேண்டும்… அதை நாணயமாகச் செய்ய வேண்டும்‘ என்பது மட்டுமே ஒரு நகரத்தாராக அப்பா எங்களுக்குக் கற்றுத் தந்த பாடம். மூன்று மகன்களும் அருமையாக ஜெயித்து விடுவார்கள் என்பதில் அவருக்குத் துளியும் சந்தேகமில்லை. அப்பாவின் அந்த இரு வரி தாரக மந்திரம்தான் எங்களை இன்றுவரை வெற்றிகரமான தொழிலதிபர்களாக வைத்திருக்கின்றன. அதை நம்மவர்கள் அனைவரும் கடைபிடிக்க வேண்டும்.

தொழிலில் வந்த லாபத்தை எல்லாம் மீண்டும் மீண்டும் அதிலேயே முதலீடு செய்வதுதான் தொழில் வளர்ச்சிக்கு ஏற்றதாகும். ஊதியம் என்ற பெயரில் ஒரு சிறிய தொகையை மட்டுமே வெளியே எடுக்க வேண்டும். எனக்கு அப்படித்தான் அமைந்தது. காரணம், புதிய இயந்திரங்கள் வாங்க தேவைப்படும் கடனில் 20 சதவிகிதிம் கையில் இருந்தாக வேண்டும். வங்கிக் கடனை அடைக்க புதிய இயந்திரமே வருமானம் தரும். ஒரு கட்டத்தில் கடன் அடைபட்டு, இயந்திரம் சொத்தாகிவிடும். ஆனால், தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி காரணமாக அதைவிட சிறந்த இயந்திரம் சந்தைக்கு வந்திருக்கும் அதை வாங்க புதிய கடன் வாங்க வேண்டி இருக்கும். இது ஒரு சங்கிலித் தொடர். தொழிலின் வளர்ச்சி ஒரு கட்டத்தில் உங்கள் கையை மீறிச் செல்வது போன்ற தோற்றமும் எழும். வளரும் குழந்தைக்கு சத்துணவு அளிப்பதில் சந்தோஷம் வரும் இல்லையா… அதுபோல, அந்தச் சுமையை ஆனந்தமாக அனுபவித்துக் கொண்டு, மறுமுதலீடு செய்து கொண்டே இருக்க வேண்டும். போதும் வளர்ச்சி என்ற நினைப்பு வந்தாலே, தொழில் அட்டைப் பூச்சியாக சோர்ந்து சுருண்டு விடும். அதைத் துவள விடக்கூடாது…’’ என்ற காசி, தொடர்ந்தார்.

‘‘முதலீடு செய்ய நிறைய பேர் இருக்கிறார்கள். தொழில் குறித்த திட்டத்தில் தெளிவாக இருந்தால் எவரும் துணிச்சலாக தொழிலில் இறங்கலாம்.

முழுக்கத் தெரிந்த தொழிலில் இறங்குவது வெற்றி தரும் என்பார்கள். காரணம், தொழிலின் அனைத்துத் துறைகளையும் நாம் தெரிந்து வைத்திருந்தால் மட்டுமே நாம் ஏய்க்கப்படுவதைத் தடுக்க முடியும். அதற்கு, அனைத்துத் துறைகளிலும் நம் தலையீடு இருக்க வேண்டும்.

‘மோட் ஆஃப் மேன் மேனேஜ்மென்ட்’ என்பார்கள். தகுதியான நபர்களை, தகுதியான இடத்தில் வைத்திருப்பதுதான் தொழிலின் சக்சஸ் ஃபார்முலா!’

செலவைக் குறைப்பது நிர்வாகத்தில் முக்கிய வருமானங்களில் ஒன்று. இன்றைய தேதியில் சம்பளமும், அலுவலக நிர்வாகமும்தான் செலவில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன.

ஒவ்வொரு தொழிலிலும் ‘இது இப்படித்தான்!’ என்று வரைமுறைகளை உருவாக்கிவிட வேண்டும். இந்தப் பிரச்னையை இப்படித்தான் கையாள வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருக்க வேண்டும். ஒரு சிஸ்டம் வகுத்துவிட்டால், அதுவே தொழிலை நகர்த்திச் சென்றுவிடும்’’ என்று பெரியதொரு பட்டியலிட்டார்.

காசி, தற்போது இந்திய காலணிப் பொருள் தயாரிப்பாளர்கள் சங்கத்தின் துணைத் தலைவராக இருக்கிறார்

சம்பாதிப்பது மட்டும் போதாது. நாம் வந்தவுடன் மொபைலைக் கீழே வைத்துவிட்டு நம்மைப் பார்க்கிற ஒருத்தரையாவது சம்பாதிக்க வேண்டும். காசி அதுபோல் பலரை சம்பாதித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

பேட்டி, கட்டுரை : எஸ்.பி.அண்ணாமலை