Kamala Kannan

Father’s Name:Kannappan

Family/House Name: CT.VN.KN House

Hometown: Kalayarmangalam

Kovil & Pirivu:Soorakudi

Education: Diploma-Civil

Spouse Name: K. Saraswathi

Spouse Birthtown: Chokkanathapuram

E-mail ID: info@pallykitchen.com

Website: www.pallykitchen.com

Business: Provide Coffee, Tea & Snacks to the Corporates Catering services in Madurai & Chettinad

Company name & Address: PALLY KITCHEN, 12/4, 3rd Street, Vidya Colony, K.K. Nagar, Madurai -20.

No. of Employees: 10 Permanent /Up to 50 Temporary

Awards /Recognition/Membership: Deccan Chronicle featured me as a “fortune entrepreneur”

காபி துறையில் ‘ஸ்ட்ராங்’காக காலூன்றிய கமலக் கண்ணன்!

“ஒரு தொழிலில் நாம் பேரை சம்பாதித்துவிட்டால், அந்த நற்பெயர் நமக்கு பணத்தை சம்பாதித்துக் கொடுக்கும்!’’ என்பது மதுரை கமலக்கண்ணனின் நம்பிக்கை. அப்படித்தான் உணவுத் துறையில் சம்பாதித்துக் கொண்டிருக்கிறார் அவர். மதுரையின் பொருளாதார வளர்ச்சியில் கமலக் கண்ணனின் மறைமுக பங்களிப்பு அதிகம். பின்னே, மதுரையின் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களில் பணியாற்றும் 8,000-க்கும் மேற்பட்டோர், கமலக்கண்ணன் காலையும், மாலையும் தரும் சுவையான காபி, டீயை அருந்தித்தான் வேலை செய்து உற்பத்தியைப் பெருக்கிக் கொண்டிருக்கின்றனர்.

இப்படி மதுரையின் சுறுசுறுப்பையே ‘கப் ஆஃப் காபி’யில் வைத்திருக்கும் கமலக்கண்ணன், கே.கே.நகரில் வசிக்கிறார். வளர்ந்ததெல்லாம் மதுரைதான். பாலிடெக்னிக் படித்தவுடன் ‘ஒரு நல்ல வேலையைத் தேடு!’ என்று பெற்றோர் அறிவுறுத்தியுள்ளனர். ‘அதெல்லாம் சரிப்பட்டு வராது… நான் சொந்தத் தொழில் செய்யப் போகிறேன்!’ என்று கிளம்பியிருக்கிறார். குடும்பத்தில் ஏகப்பட்ட எதிர்ப்பு. இருந்தாலும், தொழில் மீதான ஆர்வத்தில் களமிறங்கினார்.

‘‘என்னோட சின்ன வயசிலே அப்பா அடகு கடை வைத்திருந்தார். அந்தக் கடைவீதியில் தினசரி நடந்து போகும்போது, முதலாளிக்குக் கிடைக்கும் கவுரவம், மரியாதை, கம்பீரம்… இதெல்லாம் எங்கோ என்னைத் தூண்டி இருக்க வேண்டும். என்னவோ வேலைக்குப் போய் ஒருவரிடம் கைகட்டி நிற்பதைவிட, தொழில் செய்வது சிறந்து என்று என் மனதுக்குள் ஓடிக்கொண்டே இருந்தது. ஆனால், தொழிலின் ஆரம்பம் நான் நினைத்ததுபோல அத்தனை ஜோராக இல்லை.

ஆரம்பத்தில் தனியார் நிறுவன பால் பாக்கெட்களை டீலர்ஷிப் எடுத்து விநியோகித்தேன். அது நன்றாக பிக் அப் ஆன நிலையில், கூடுதலாக, என்ஜாய் என்ற குளிர்பானத்தைக் கடைகடையாக விற்பனை செய்தேன். மினி சமோசாக்களுக்கு நல்ல டிமான்ட் இருப்பதைப் பார்த்து அதைக் கூடுதல் தொழிலாக்கிப் பார்த்தேன். ஆனால், அலைச்சல் அதிகரித்த அளவுக்கு வருமானம் கிடைக்கவில்லை. எதிலும் நான் எதிர்பார்த்த திருப்தி வரவில்லை. தொழில் பெரிதாகாமல் இருக்கிறதே… என்ற கவலை வாட்டியது.

அப்போதுதான், இலக்கில்லாமல் அலைந்தால் எதிலும் முன்னேற்றம் வராது என்பது புரிந்தது. ‘கடை, கடையாக பால் சப்ளை செய்வதைவிட, டீக்கடைக்காரர் செய்யும் தொழிலையே நாம் நேரடியாக செய்தால் என்ன..?’ என்ற சிந்தனை தோன்றியது. ‘தொழிலில் வளர்ச்சி வேண்டுமானால், வாடிக்கையாளர் உன்னைத் தேடி வரவேண்டும் என்று எண்ணாதே! நீ வாடிக்கையாளரைத் தேடிச் சென்று வியாபாரம் செய்!’ என்று என் மீது அக்கறை கொண்டவரும், எனது வழிகாட்டியுமான திரு.ஆர்.வைத்தியநாதனின் ஆலோசனையும் கிடைத்தது. 2003-ல் அப்படி ஆரம்பிக்கப்பட்டதுதான், ‘பாலி கிச்சன்’ (Pally Kitchen) என்ற எனது நிறுவனம். பாலி என்ற ஆங்கில வார்த்தைக்கு ‘பல்வகை தயாரிப்புகளின் கலவை’ என்ற அர்த்தம் சொல்லலாம்…’’ என்கிறார் கமலக்கண்ணன்.

தமிழக டீக்கடைகளில் கிளாஸ் கழுவப்படும் முறையைப் பார்த்தும் டீ குடிக்கும் தமிழர்கள் மன உறுதி படைத்தவர்கள். எனவே, சுவைக்கு மட்டுமின்றி சுகாதாரத்துக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுத்து தனது நிறுவனத்தை நடத்தி வருகிறார் கமலக்கண்ணன். ஆரம்ப நாளில் 7 ஆக இருந்த வாடிக்கையாளர் நிறுவனங்களின் எண்ணிக்கை, இன்று 200-க்கும் மேற்பட்டதாக மாறி

உள்ளது. மதுரையின் முக்கிய நிறுவனங்களில் ‘சுடச்சுட’ கால் பதித்திருக்கிறது பாலி கிச்சன். 2 ஷிஃப்ட்களில் இயங்குகிற இந்நிறுவனம், 30 கிலோமீட்டர் தூரத்தை மையமாகக் கொண்டுள்ளது. கேட்டரிங் தொழில் செய்து வரும் கமலக்கண்ணன், ‘தம்பி, டீ இன்னும் வரலை..!’ என்று எவரும் நாக்கில் பல் போட்டுப் பேசும் அளவுக்கு வைத்துக் கொள்ளக் கூடாது என்பதில் உறுதியாக இருக்கிறார்.

‘‘கவிதைக்கு ரைமிங் மாதிரி, எங்க பிஸினஸில் ‘டைமிங்’ ரொம்ப முக்கியம். ரெண்டு மணி நேரத்துக்குத்தான் டீ, காபியில் இயல்பான சுவை இருக்கும். அதனால், ரொம்ப முன்னாடியும் ரெடி பண்ணக்கூடாது. கடைசி நிமிஷத்திலே ரெடி பண்ணி, டிராஃபிக் பிரச்னையிலே சிக்கி அரக்கப் பறக்க ஓடவும் கூடாது. கரெக்ட்டாப் பிளான் பண்ணியாக வேண்டிய சேலஞ்ச் இருக்கு. இன்னொன்னு நாலு பேர் நாலு விதமா பேச வாய்ப்புள்ள தொழில் இது. எல்லோரையும் திருப்திப்படுத்தணும்ன்னா, எல்லா நாளுமே தரம் ரொம்ப முக்கியம். அதனாலதான், ருசிக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து, இந்தத் தொழிலை ரசிச்சுப் பண்றேன்…’’ என்கிறார் கமலக்கண்ணன்.

தெருவுக்கு நாலு டீக்கடைகள் இருக்கும் மதுரையில், சவாலான இத்தொழிலை நடத்துவது என்பது செம சாமர்த்தியம்தான். அதில் ஒரு டெக்னிக் பிடித்திருக்கிறார் கமலக்கண்ணன். பெரிய அளவிலானதும், கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களுமாகத் தேடிச் சென்று அவர்களை வாடிக்கையாளர் ஆக்கி இருக்கிறார். ஆட்டோமொபைல் ஷோரும், மருத்துவமனைகள், மால்கள், ஜவுளிக் கடைகள், வங்கிகள், சாஃப்ட்வேர் நிறுவனங்கள், என பெரும் தொழில் நிறுவனங்களைத் தேடிச் சென்று பிளாஸ்க்கில் காபி, டீ கொடுக்கின்றனர். காலையில் கொடுக்கும் பிளாஸ்க் மாலையில் எடுக்கப்படும். மாலையில் கொடுக்கும் பிளாஸ்க் காலையில் கைக்கு வந்து சேரும். இப்போதைய நிலவரப்படி ஒரு நாளைக்கு எட்டாயிரம் கப் டீ, காபி சப்ளை செய்கிறார்.

‘சின்னக் கல்லு… பெரிய லாபம்… பெத்த கல்லு… சின்ன லாபம்!’ என்பார்களே அதில் இரண்டாவது வகை கமலக்கண்ணனின் காபி பிஸினஸ். எட்டாயிரம் வாடிக்கையாளர்களைத் திருப்திப்படுத்தினாலும், மாதம் ரூ.15 லட்சத்துக்குதான் வியாபாரம் செய்ய முடிகிறது. இதனை யோசித்தபோதுதான், வளர்ச்சிக்கான வாசல் திறந்திருக்கிறது.

பத்தாண்டுகள் தொழில் தொடர்ந்த நிலையில், அடுத்தகட்ட வளர்ச்சி என்ன..? என்றாராய்ந்து கேட்டரிங் தொழிலிலும் கால் பதித்துள்ளார். பஜ்ஜி, சமோசா என்று ஸ்நாக்ஸில் ஆரம்பித்து, புட்டு, கொழுக்கட்டை வரை விதவிதமான மாலை சிற்றுண்டிகளைத் தயாரித்தளிப்பது, திருமணம், விருந்து விசேஷங்கள், தொழில்முறை கூட்டங்களுக்கு உணவு தயாரித்துக் கொடுப்பது என்று கேட்டரிங் டிவிஷனை விரிவாக்கம் செய்திருக்கிறார்.

கமலக்கண்ணனின் கைப்பக்குவம் அறிந்து, செட்டிநாட்டு ஊர்களின் நகரத்தார் இல்ல வாய்ப்புகளும் வர ஆரம்பித்துள்ளன. திருமணங்களுக்கு விருந்து தயாரிக்க, காரைக்குடி, தேவகோட்டை என்று பறந்து கொண்டிருக்கிறது பாலி கிச்சன் டீம்.

‘‘இது கிரிக்கெட் ஆட்டம் மாதிரி. தினம் தினம் எனர்ஜி காட்டிட்டே இருக்கணும். அன்னன்னைக்கு சரியா பண்ணினாதான் ஃபீல்டுல நிற்க முடியும். சில தொழில்களை வளர்த்து விட்டாலே போதும். அதுவா தன்னைப் பார்த்துக்கும். ஆனா, இங்கே நிமிஷத்துக்கு நிமிஷம் டென்ஷன் இருந்துக்கிட்டே இருக்கும். இது யார் வேணும்னா இறங்கி பண்ணிடக் கூடிய

தொழில். அதனால போட்டியும் இருந்துக்கிட்டே இருக்கும். 365 நாளும் புதுசா தொழில் தொடங்கின மாதிரியே படபடப்பா இருக்க வேண்டி இருக்கும். பட், இதெல்லாம் பழகிடுச்சு! எங்களுக்குன்னு ஒரு மார்க்கெட்டை உருவாக்கி அதில் ஓடிட்டிருக்கோம்’’ என்கிறவர், ‘அடுத்த படபடப்புக்கு எதை இழுத்துப் போட்டுக் கொள்ளலாம்..?’ என்பது பற்றித்தான் தற்போது தீவிரமாக சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

‘‘உணவே மருந்துன்னு நம்ம முன்னோர் சொன்னாங்க. அந்த வழியிலே புதுசா சில உணவுப் பொருட்களை அறிமுகப்படுத்தும் திட்டத்திலே இருக்கேன். அதுக்கான எதிர்காலம் நல்லாவே இருக்கு. உதாரணத்துக்கு அந்தக் காலத்திலே நாம சாப்பிட்ட அரிசியிலே சுகர் இல்லே… ஆனா, இப்போ இருக்கு! இதுக்குத் தீர்வு காணலாம். உணவுப் பொருட்களை ‘டெட்ரா பேக்’ன்னு சொல்லக்கூடிய பாக்கெட் ஃபுட்டா கொடுக்கணும். அது எப்போது வேண்டுமானாலும் பயன்படுத்தலாம்ங்கிற வகையிலே இருக்கணும். அதுபற்றி யோசிச்சிட்டிருக்கேன். நம்ம ஆட்கள் இந்த வகையிலே உணவுத் துறை பற்றி சிந்திச்சா, சிறப்பான தொழில் வாய்ப்புகள் இருக்கு..!’’ என்ற கமலக்கண்ணனுக்கு இரண்டு பெண் குழந்தைகள். விளையாட பொம்மை வாங்கித் தரும் அப்பாக்களைவிட, தானே பொம்மையாக மாறும் அப்பாக்களையே குழந்தைகளுக்கு மிகவும் பிடிக்கும். வியாபார நேரம் போக கிடைக்கும் பொழுதை எல்லாம் குழந்தைகளுடன் செலவழிக்கிறார். வீட்டுக்கு வந்துவிட்டால், அப்படி ஒரு பாசக்கார அப்பா.

புதிதாக தொழில் தொடங்க ஆர்வமாக இருப்பவர்களுக்கு தன் அனுபவத்தில் இருந்து சில டிப்ஸ்களையும் சொன்னார் கமலக்கண்ணன்.

‘‘நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று நாம்தான் தீர்மானிக்க வேண்டும். போகிற போக்கில் ஒருவர் சொல்லும் தொழில் பற்றி பரிசீலனை முறையில்தான் முயற்சிக்கலாமே தவிர, பணம் போட்டு முயற்சிக்கக் கூடாது. அதேபோன்று தொழிலைத் தொடங்கி விட்டால் தீயா வேலை செய்தாகணும். அதுக்குப் பிறகு ஓய்வு பற்றி சிந்திக்கவே கூடாது. காசு, பணம் என்ற சிந்தனையைத் தூக்கி தூர வைத்து விட்டு, செய்யும் வேலையில் 100 % அக்கறையை மட்டும் காட்டினாலே, அதற்கான பலன் பாக்கெட்டுக்கு வந்து சேரும்.

‘உலகத்துல 3 பங்கு கடல், 1 பங்கு நிலம் இருக்கிறதா சொல்றாங்க. தண்ணிக்கு கீழேயும் நிலம் தானே இருக்கு. அப்டின்னா 4 பங்கும் நிலம் தானே?’ன்னு யோசிக்கிற மாறுபட்ட சிந்தனைகளுக்கு எப்போதுமே மதிப்பும், மரியாதையும் அதிகம்.

தொழில் தொடங்கும் துறையில் லாப வாய்ப்புகள் பற்றிய நிதிச் சிந்தனை முக்கியம். உதாரணத்துக்கு ஒரு தொழிலில் 10 % லாபம் கிடைக்கும். அதே துறையில் மற்றொரு தொழிலுக்கு 50 % லாபம் கிடைக்கும். நாம் அதனை அலசி ஆராய்ந்து களமிறங்கினால்தான், வெற்றி பெற முடியும். பால் வியாபாரம் செய்த நான், அதே துறையில் அதனை டீயாக மாற்றி வியாபாரம் செய்தபோது கூடுதல் லாபம் கிடைத்தது. ‘வேல்யூ ஆடட்’ என்று சொல்லும் மதிப்புக் கூட்டும் பொருட்களில் எப்போதுமே லாபம் அதிகம். அதுபற்றிச் சிந்திக்க வேண்டும்.

மீதம் எவ்வளவு உள்ளது என்பது தெரியாமலே, நாம் செலவழிக்கும் விஷயம், காலம்! அதனால், எவ்வளவு சீக்கிரம் முடியுமோ அவ்வளவு சீக்கிரம் தொழிற்துறைக்குள் வந்துவிட வேண்டும். திருமணத்துக்கு முன்பே தொழிலில் கால் ஊன்றி வலுவாக நின்று விடுவது வாழ்க்கைக்கு மிக நல்லது. என் விஷயத்தையே எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். அப்பா, அம்மாவின்

அன்புக்காக, அவர்கள் சொல் கேட்டு ஏதோ ஒரு வேலைக்குச் சென்றிருந்தால், இன்று என் வருமானம் மாதம் ரூ.40 ஆயிரமாக இருந்திருக்கலாம். இன்று நான் என் ஊழியர்களுக்கே அதைவிட கூடுதலாக செலவழிக்கும் வகையில் சம்பாதிக்கிறேன். எது பெஸ்ட் என்பதைத் தீர்மானியுங்கள். இன்னொரு விஷயம், நடப்பு காலகட்டத்தில் வேலைக்குப் போய் கோடீஸ்வரர் ஆனவர்கள் என்று எவருமே இல்லை! இதை வலுவாக மனதில் பதியுங்கள்.

முதலீடு என்பது முக்கியம்தான். ஆனால், அது இல்லாமலும் பல தொழில்கள் இருக்கின்றன. சேவைத் துறை சார்ந்த தொழில்கள் பெரும்பாலும் முதலீடு தேவைப்படாத, தனி மனித உழைப்பை மட்டுமே மூலதனமாகக் கொண்டவை. அவற்றைக் கையில் எடுக்கலாம். இதற்கெல்லாம் மேலாக, ரசித்துச் செய்யும் எந்தத் தொழிலும், எதிர்பாராத உச்சத்துக்குக் கொண்டு செல்லும்! என்பது என் நம்பிக்கை…’’ என்றார்.

ஆடிப் பட்டம் மட்டும் தேடி விதைக்கப்படுவதில்லை. தொழில்களும் வாடிக்கையாளரைத் தேடிச் சென்றே விதைக்கப்படுகின்றன.

பேட்டி, கட்டுரை : எஸ்.பி. அண்ணாமலை